Islam

English

Deutsche

Italiana

Polska

Svensk

ελληνικά

汉语

اردو 

Française

Eesti

Nederlands

Português

Türkçe

Русский

日本語

العربية

Bosanskom

Española

Norsk

Suomi

 

 

 

فارسی

 

Muzulmanie to wyznawcy Islamu. Jako jedna z trzech najwiekszych religii
monoteistycznych na swiecie, islam nawoluje do calkowitej akceptacji i poddania
sie prawom Boga. Kazdy moze zostac muzulmaninem - bez wzgledu na plec, kolor skory
czy narodowosc- poprzez zadeklarowanie swojej wiary i zycie wedlug zasad Islamu.
Glownymi filarami zycia muzulmanina sa specyficzne akty czci takie jak: codzienna
modlitwa, post, jalmuzna i pielgrzymka do Mekki. Na swiecie jest obecnie ponad 1.3
miliarda muzulmanow; zyja oni w roznych zakatkach swiata i naleza do
zroznicowanych kultur i grup etnicznych. Najwieksza populacja muzulmanska
zamieszkuje takie kraje jak: Indonezja, Pakistan, Bangladesz, Indie, Turcja, Iran,
Egipt, Nigeria i Chiny. Sposrod tych krajow jedynie Egipt jest krajem arabskim;
pomimo stereotypow jedynie 193 miliony populacji muzulmanow - 15/18% calosci- to
Arabowie.
  Islam jest droga zycia ktora obejmuje wszystkie jego aspekty. Arabskie slowo
'islam' pochodzi od 'salaam', co oznacza poddanie sie lub pokoj. Muzulmanie
wierza, ze Bog ( Allah) objawil Prorokawi Muhammedowi (pokoj z nim) zasady
dotyczace prawidlowego funkcjonowania spoleczenstwa jak rowniez poszczegolnych
jego czlonkow. Obowiazkiem kazdego muzulmanina jest zycie wedlug boskich nakazow
zas obowiazkiem spolecznosci muzulmanskiej jest budowanie bezpiecznego swiata
opartego na prawach Allaha. W islamie nie ma podzialu na sacrum i profanum.
Podzial ow w obecnych czasach jest wynikiem wzmozonej roli panstwa w
spoleczenstwie jak tez zachodniej kultury i polityki ekonomicznej. Rola religii w
codziennym zyciu muzulmanina jest znaczaco wieksza niz to co mozna zaobserwowac na
Zachodzie od czasow Sredniowiecza. Podstawowe obowiazki muzulmanina wynikajace z
pieciu filarow Islamu sa konieczne do kultywowania jego wiary. Sa to Szahada- 'Nie
ma Boga poza Bogiem Jedynym, a Muhammed jest
 Jego Wyslannikiem', codzienna modlitwa- salat, jalmuzna- zakat, post -saum i
pielgrzymka- hadzdz.
  Wierzacy, po wykonaniu rytualnej ablucji, przystepuje do modlitwy o wyznaczonej
porze- o swicie, w poludnie, popoludnie, po zachodzie slonca i po zapadnieciu
zmroku. Modlitwa sklada sie z ustalonych czynnosci i slow i wykonuje sie ja bedac
zwroconym w kierunku Mekki. Jesli jest to mozliwe mezczyzni zobowiazani sa do
wspolnej modlitwy z imamem w meczecie, szczegolnie jesli chodzi o modlitwe
piatkowa, podczas ktorej wyglaszone jest kazanie przez lidera wspolnoty. Kobiety,
choc nie jest to ich obowiazkiem, rowniez biora udzial w publicznej modlitwie;
jest to zazwyczaj w odseparowanej czesci meczetu. O okreslonej porze osoba zwana
muezzinem intonuje wezwanie do modliwy (azan) dla calej spolecznosci; ci ktorzy
nie sa w stanie uslyszec kieruja sie obserwacjami slonca. W malych meczetach
muezzin wychodzi przed drzwi, zas w duzych wchodzi na minaret.
  Dziewiaty miesiac muzulmanskiego kalendarza to miesiac postu- Ramadan. Muzulmanie
upamietniajac zeslanie Prorokowi (pokoj z nim) Koranu w tym czasie. Wszyscy poza
chorymi i slabymi, kobietami w ciazy i karmiacymi, zolnierzami na sluzbie,
podroznymi i malymi dziecmi powstrzymuja sie w ciagu dnia od jedzenia, picia,
palenia, kontaktow seksualnych i wszelkiego zla. Ci, ktorzy nie moga poscic
odrabiaja swoj post w pozniejszym mozliwym czasie. Poniewaz muzulmanski kalendarz
jest ksiezycowy- oznacza to ze Ramadan co roku jest przesuniety o kilka dni.
Poszczenie wypadajace w czasie letnim wymaga duzo silnej woli i zdyscyplinowania,
szczegolnie w przypadku osob pracujacych fizycznie.
  Kazdy muzulmanin, przynajmniej raz w zyciu (jesli go na to stac) powinien odbyc
pielgrzymke do Mekki, uczesniczac tam w poszczegolnych rutualach z nia zwiazanych.
Odbywa sie to w 12 miesiacu kalendarza muzulmanskiego i jest upamienietniem
zapoczatkowanego przez praojca Arabow - Abrahama zwyczaju. Pozostale filary
islamu, ktorych muzulmanie przestrzegaja to jihad ( walka przeciwko najezdzcy,
badz w obronie pokrzywdzonych), nakazywanie dobra i unikanie zla, w myslach,
slowach i czynach. Credo islamu opare na nauczaniu Proroka Muhammeda (pokoj z nim)
glosi iz: jest tylko jeden Bog ktory, w przeciwientswie do chrzescijanskiego punku
widzenia, jest jednolitym bytem a Muhammed jest jego Prorokim i Wyslannikiem,
zamykajacym grono swoich poprzednikow takich jak Abraham, Mojrzesz, Jezus. Islam
naucza rowniez ze wszyscy powstaniemy w Dzien Sadu i bedziemy rozliczeni ze swoich
czynow.
  W muuzlmanskim roku kalendarzowym istnieja dwa glowne swieta: Swieto ofiarowania,
przypadajace na 10 Dul Hijja i Swieto konczace post w miesiacu ramadan
przypadajace na 1 Szawwal. Kazde z nich trwa po kilka dni podczas ktorych ludzie
odwiedzaja sie, skladaja sobie zyczenia, ubieraja najlepsze ubrania i ofiarja
prezenty. W niektorych krajach obchodzone sa rowniez swieta 1 Muharram-
muzulmanski Nowy Rok i dzien urodzin Proroka (pokoj z nim) 12 Rabi al-Awwal, nie
sa to jednak tradycje zapoczatkowane przez samego Muhammeda (pokoj z nim) ale
pozniejsze nalecialosci.
  Prawo muzulmanskie
  Podczas swojego zycia Prorok Muhammed (pokoj z nim) byl duchowym i swieckim
przywodca muzulmanskiej spolecznosci. Prawo spoleczne i religijne stalo sie
jednoscia do ktorej wszyscy muzulmanie sie podporzadkowali. Wszechsronny system
prawny - szaria - rozwijal sie stopniowo w czasie pierwszych czterech wiekow,
glownie dzieki pojedynczym przypadkom prawnym jak rowniez interpretacjom roznych
naukowcow. Podczas X wieku opinie prawne zostaly ostatecznie uznane i symboliczna
'bab al-idztihad' ( brama inerpretacji) zostala zamknieta. Od tej pory Prawo
islamskie podkreslalo raczej zachowanie status quo. Slowo 'islam' oznacza
'poddanie sie', tak wiec muzulmanin to ten ktory poddaje sie woli Boga. Szaria,
czesto tlumaczone jako 'prawo islamskie' nie jest w scislym znaczeniu dokumentem
ani kodem, ale raczej polaczeniem koranicznych zasad, nauk Muhammeda (pokoj z nim)
i prawnych werdyktow dotyczacych wszystkich aspektow spolecznego; ekonomicznego i
politycznego zycia. Podobnie jak
 Judaizm, Islam jest religia prawa i porzadku - to prawo decyduje czy cos jest dobre
czy zle a nie teologowie. Szaria jest rowniez postrzegana jako pochodzace od Boga
prawo, obejmujace kazdy aspek zycia- od wznioslych idealow do codziennych zajec.
Same slowo 'sharia' oznacza 'droge' lub ' sciezke' do prawosci. W swojej idealnej
formie Szaria przestrzega praw kazdego czlonka muzulmanskiego spoleczenstwa.
Prawoznawstwo islamskie, zwane 'fiqh' jest podstawa Sharia i jest procesem nadal
trwajacej interpretacji. Nie jest ono stale, ani jednolite lecz zmienne w
zaleznosci od mmiejsca i czasu. Klasyczny tekst Szaria autorstwa XIV-sto wiecznego
uczonego Ahmada ibn Naqib al-Misri zajmuje sie takimi tematami jak post, rozwod,
czystosc serca, nagannosc plotkowania, przestepstwa czy prowdzenie wojny. Prawo
islamskie zajmuje sie rowniez ustaleniem kar dla poszczegolnych przestepstw ( hudud
) i sposobem ich egzekwowania. Islam nie oferuje niezbywalnych praw i nie pozwala
jednostce na
 swobode jaka oferowac moze demokracja. W islamskim panstwie nie ma formalnej
separacji pomiedzy religia a prawem, meczetem i rzadem, to raczej Szaria jest
egzekwowana jako ostateczne i najwyzsze odzwierciedlenie praw bozych, ktorych
omylny czlowiek nie powinien zmieniac. Jednakze w wielu muzulmanskich krajach nie
przestrzega sie zasad Szaria jako przewodnika w wydawaniu opinii prawnych i
polityce rzadu. Wiele z nich choc zaporzyczylo zachodni system polityczno- prawny,
to jednak w niektorych kwestiach implementuje prawo muzulmanskie.
  Shizm
  Uznanie za niewiernego tzw takfir oznacza wylaczenie ze wspolnoy muzulmanskiej i
choc zakazane w Koranie i tradycji Wyslannika (pokoj z nim) bylo nie jeden raz
praktykowane. Po smierci Muhammeda (pokoj z nim) jednoglosnie wybrano na przywodce
jego tescia i wieloletniego przyjaciela- Abu Bakra. Niektorzy faworyzowali kuzyna
i ziecia Proroka (pokoj z nim) - Aliego, jednak w koncu on i jego stronnicy (
Szi'a Ali: Stronnictwo Aliego ) zaakceptowali wybor wiekszosci. Dwaj nastepni
wladcy muzulmanscy- tzw Kalifowie: Umar i Utman cieszyli sie poparciem calego
spoleczenstwa. Kiedy jednak Ali zostal wybrany Kalifem, kuzyn zmordowanego Utmana
-Muawija sprzeciwil sie. Po dlugotrwalej wojnie domowej Ali wycofal sie do swojej
nowej stolicy w Iraku, gdzie po niedlugim czasie zostal zamordowany. Jego smierc
zakonczyla okres tzw. czterech prawowiernych kalifow, kiedy to cala spolecznosc
muzulmanska uznawala jednego wladce. Muawija oglosil sie kalifem z Damaszku; nie
zostali jednak ani on
 ani jego dynastia uznani przez Szi'a, ktorzy jedyne prawo do wladzy przypisywali
linii Proroka. Liczniejsza frakcja- Sunnici utrzymywali pozycje, ze Kalif powinien
byc wybierany a nie dziedziczny i poprzez wieki uznawani byli za ortodoksyjna
grupe.

 

Sekty



 

 

 

 

 

 

 

 

 

Numerowac stronytrwaja udoskonalil: Tuesday, August 21, 2007 11:53:36 AM -0400